-

- Рэклама -

Праз Слуцкую браму ў «Маё Пяцікніжжа»

 Сёлета выйшаў з друку паэтычны зборнік Яўгена Гучка «Маё Пяцікніжжа (З разарванага кола вершаў розных гадоў)». Як сведчыць анатацыя, «кніга змяшчае некаторыя з лірычных вершаў пейзажнага, любоўнага, патрыятычнага, грамадзянскага і іншага пісьма», створаных аўтарам у розныя перыяды творчай дзейнасці.

Слова «некаторыя» хай не ўводзіць чытача ў зман пры вызначэнні колькасці паэтычных твораў, змешчаных у 800-старонкавай кнізе. Ды справа, урэшце, не ў колькасці, а ў тым, што на гэтых старонках ёсць што пачытаць, над чым задумацца і аб чым паразважаць. Да гэтага, па-мойму, запрашае і сам аўтар, напісаўшы, што кніга «Усім, сабе і нікому прысвячаецца».Чытаць далей…

Я. Гучок склаў «Маё Пяцікніжжа» з наступных кніг: «Ёсць дама…», «Сум аб­локаў…», «Не ўпісаўся ў паварот», «Законы неба не адмяняюцца… (Нябесная Беларусь)», «Асарці…». «А душа пачынаецца праз любоў да Айчыны…», «Тру­на – гэта ўсё-такі лодка, якая кудысьці плыве…», «А чалавек – Сусвет такса­ма…» – вершаваныя радкі, што паказваюць тэмы, закранутыя аўтарам. А яшчэ сярод тэмаў – дабро і зло, маральнае аблічча чалавека, яго стаўленне да жыц­ця, узаемаадносіны творцы і грамадства, лёс роднай мовы ды іншыя.

Huczok_01Творы ў кнізе размешчаныя без захавання храналагічнага прынцыпу. Аўтар не зважаў на даты іх стварэння, а «больш кіраваўся прынцыпам фіксавання дынамікі душы лірычнага героя; праўда, прынцып гэты часам таксама вызначаецца неаднароднасцю і супярэчлівасцю, а таксама рухам, антырухам і вяртаннем у зыходнае. Дык і жыццё наша мае такі кшталт».

Жыву я на два светы –

На гэты і на той…

І тут, і там прыкметы,

Як цяжка быць сабой.

Скразной ніткай праз усю кнігу праходзіць вобраз Бацькаўшчыны – Бела­русі. Новыя адценні гэтага вобразу паказаныя ў мінулым, сучаснасці і будучыні роднага краю. Аўтар не цураецца рэзкіх выказванняў, бывае, што і «фарбы згушчае», але ўсё гэта – не даніна модзе, не для прыгожага слоўца. Чытаеш – і адчуваецца (кажу пра сваё ўспрыманне) непрыкрыты боль за лёс Айчыны, шчырае сыноўскае жаданне дабра ёй і дабрабыту – яе грамадзянам.

Асабліва гэта праявілася ў паэме-эсэ «Законы неба не адмяняюцца (Нябесная Беларусь)». У вершах-трохрадковіках, што склалі паэму-эсэ, якую я назваў бы паэмай-маналогам, паэмай-роздумам, аўтар выказаў мару пра Нябесную Беларусь, да якой, праўда, нам ой як далёка. Бо:

Жыве Беларусь!?. Жыве нібыта!

Але пакуль што гарбаціцца,

П’е «чарніла» і зельц жуе.

Супастаўленне з рэальным жыццём таго, пра што піша Я. Гучок, асаблівага аптымізму не дадае. Відавочна, што шлях да Нябеснай Беларусі – не прагулка па мінскім праспекце Незалежнасці. І тым не менш, на думку аўтара,

Як будзеш цвёрда стаяць за Айчыну зямную,

Дык мецьмеш мажлівасць

Увайсці у яе – Нябесную.

Паэму-эсэ «Законы неба не адмяняюцца (Нябесная Беларусь)» нельга чытаць похапкам, як, дарэчы, і многія іншыя творы Я. Гучка. Яна патрабуе чытання няспешнага, удумлівага, асэнсаванага. Пры такім падыходзе, не выключаю, чытач не ва ўсім пагодзіцца з аўтарам, магчыма, у яго ўзнікне жаданне паспрачацца. Але ж чым гэта дрэнна?

Нататкі пра кнігу Я. Гучка «Маё Пяцікніжжа» будуць няпоўныя, калі не ска­жу, што ў ёй нямала радкоў прысвечана яго роднай Случчыне. У паэме-эсэ «За­ко­ны неба не адмяняюцца (Нябесная Беларусь)» аўтар выказаў упэўненасць, што

Даўно б Беларусь адбылася б тут,

Каб з усіх яе гоняў, абсягаў усіх

Рушыў люд да слуцкіх паўстанцаў.

У гэтым жа творы ён згадвае ўраджэнцаў Случчыны Фабіяна Шантыра, Юрку Лістапада, Уладзіміра Тэраўскага, Яна Пятроўскага. У іншых частках зборніка – слуцкага краязнаўцу Рыгора Родчанку.

На вокладцы кнігі Я. Гучка вы ўбачыце выяву Слуцкай брамы ў Нясвіжы – помніка архітэктуры XVIІ стагоддзя, што стаіць на дарозе, якая злучае Нясвіж са Слуцкам. У XVIII стагоддзі яна была перабудаваная, а ў XX – адрэстаўраваная. Так што, калі ласка, праз Слуцкую браму завітвайце ў паэтычны свет Я. Гучка. Не пашкадуеце.

 

Анатоль ЖУК

Уладзiмiр Гiлеп
Уладзiмiр Гiлепhttp://www.bfk.by
Галоўны рэдактар

НАПІСАЦЬ АДКАЗ

Калі ласка, увядзіце ваш каментар!
Калі ласка, увядзіце ваша імя тут

Апошнія навіны

Падпішыцеся самі, падпішыце родную школу — інструкцыя, як аформіць падпіску праз інтэрнэт

Як падпісацца на «КРАЯЗНАЎЧУЮ ГАЗЕТУ» не адыходзячы ад камп'ютара? Зрабіць гэта цяпер можна на сайце «Белпошты». Для гэтага:

Школьнае краязнаўства

Дзеля развіцця навукова-даследчай дзейнасці як эфектыўнага чынніка павышэння якасці адукацыі і ўсебаковага развіцця асобы навучэнцаў пры канцы...

Унук – пра дзеда, майстра фатаграфікі

Асабістымі ўспамінамі пра знакамітага майстра мастацкай краязнаўчай фатаграфіі Яна Булгака падзяліўся яго ўнук Богдан Булгак. (Нагадаем нашым...

Да ўвагі! Полацк!

Сёння часам можна пачуць: «Навошта нам Полацк? Нам хапае і гісторыі Вялікага Княства Літоўскага». Гэтыя людзі забылі,...
- Рэклама -

Жыццё для працы, для кніг, для людзей

Хачу расказаць пра свайго прадзеда Васiля Паўлавіча Голуба, дзеда майго бацькі. Нарадзiўся ён у вёсцы Параслішча Акцябрскага...

«Зносіны» з мінуўшчынай

«Малая радзіма – вялікая гісторыя» – пад такой назвай у Пескаўскай сельскай бібліятэцы адбылося чарговае пасяджэнне аматарскага аб'яднання...

Варта прачытаць

Школьнае краязнаўства

Дзеля развіцця навукова-даследчай дзейнасці як эфектыўнага чынніка...
- Рэклама -

Вам таксама можа спадабацца
Рэкамендуем вам